ศรัทธาในการก้าวไปสู่จุดหมายของมนุษย์นั้น เป็นเหมือนเครื่องมือที่ดีที่สุดในการประคับประคองให้เดินไปสู่เส้นชัยแห่งความสำเร็จบน ทางเดินที่เต็มไปด้วยอุปสรรค เรื่องราวของคนๆหนึ่งผู้มีความรักและความทุ่มเทต่อกีฬาที่ bmx จนสามารถเลี้ยงตนเองได้ จากความมุ่งมั่นนั้น และก้าวขึ้นสู่ระดับสูงสุดในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แม้จะถูกดูแคลนจากคนบางกลุ่ม แต่สิ่งนั้นก็เป็นยากระตุ้นอย่างดีของตูน แชมป์เอเชียของไทยสู่แชมป์ระดับโลก
เรื่องราวความมุ่งมั่นของตูนเเชมป์เอเชียผู้ไร้การสนับสนุน เเต่สู้ด้วยหัวใจแห่งศรัทธา

ในขณะที่อารยะธรรมแห่งความเจริญรุ่งเรืองและความสะดวกสบายได้แผ่คลุมวิถีชีวิตของมนุษย์ สิ่งหนึ่งที่ผกผันลดน้อยถอยลงอย่างเห็นได้ชัดคือ ความซื่อสัตย์ต่อกันและกันของคนในสังคม แต่หากจะกล่าวถึงคำพูดที่เคยมีคนเคยกล่าวว่า “สุนัขเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์” นั้นหลายคนคงเชื่อในคำพูดนี้ จึงสรรหาหนทางเพื่อนำมาซึ่งเพื่อนแสนดี 4 ขา ในเวลาที่ยังอยู่ในช่วงขวบปีแห่งความเยาว์วัย ก็ดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาที่มีชีวิตอยู่จริง น่าทะนุถนอม แต่กาลเวลาก็ไม่สามารถทำให้ให้ความน่ารักนั้นคงอยู่ได้ตลอด บางคนเลือกที่จะทอดทิ้งเพื่อที่แสนดีไว้ อย่างไร้เยื่อใยหรือด้วยความจำเป็นบางประการ เหมือนของเล่นที่ความเบื่อหน่ายเป็นเครื่องชี้วัดถึงชะตาแห่งชีวิต แต่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ยอมละทิ้งทุกอย่างเพื่อคงไว้ซึ่งมิตรภาพ ศรัทธา และความซื่อสัตย์ต่อเพื่อนพ้องร่วมโลกต่างสายพันธุ์

พบเรื่องราวของเเม่พระของหมาจรจัดที่ยอมสูญเสียทุกสิ่งเพื่อเพื่อนที่แสนดีอย่างสุนัข  

หากจะเปรียบต้นไม้ใหญ่ที่มีบรรดาเหล่าวิหคพเนจรมาเกาะอาศัยเพื่อหลบแดด ในวันที่ร้อนระอุ หลบฝนในวันที่มีพายุร้ายถาโถม ว่าเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรแล้ว วัดเล็กๆ แห่งหนึ่งในอำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ก็คงต่างอะไร กับร่มโพธิ์ร่มไทรขนาดใหญ่ ที่เป็นที่พักพิงของนกน้อยผู้ด้อยโอกาส จากทั่วผืนแผ่นดิน วัดที่ให้แหล่งพำนักพักพิงโดยมิรู้จักคำว่า ปฏิเสธที่จะให้ ทั้งแสงแห่งการศึกษา และเลี้ยงดูให้มีชีวิตอยู่รอดได้อย่างที่มนุษย์สักคนหนึ่งพึงจะได้รับ วัดเล็กๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักมากนัก....วัดโบสถ์วรดิตถ์ แหล่งพักพิงของชีวิตของเด็กผู้ยากไร้

เรื่องราวของวัดที่อุปการะเลี้ยงดูเด็กๆกว่า400 ชีวิต แม้หลวงพ่อยังต้องมีทุกข์ เพราะกลัวจะเลี้ยงดูเด็กๆ จนถึงขึ้นต้องไปขอข้าวจากโรงสี 

หน้าสวนสัตว์ดุสิต หรือเขาดินที่ทุกคนรู้จัก ในวันนี้มีกรงที่ซึ่งไม่ได้นำมาขังสิงราสัตว์ที่อยู่ภายใน หากแต่มีชายคนหนึ่ง ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เป็นเวลานานนับร่วม 2 ปี นับแต่มีการปฏิวัติรัฐประหารครั้งล่าสุดในเมืองไทย เมื่อ 19 กันยายน 2549 เรืออากาศตรีฉลาด วรฉัตร ได้ตัดสินใจคุมขังตัวเองในวันรุ่งขึ้น แต่จะอีกนานสักแค่ไหน คำถามนี้ คำตอบคงมีเพียงตัวเขาเองที่รู้ 

พบกับบทสัมภาษณ์พูดคุยกับบุรุษในตำนานผู้บูชาประชาธิปไตยไว้สูงค่าเกินกว่าชีวิตของตน ผู้เรียกร้องประชาธิปไตยอย่างอหิงสามาตลอดชีวิต โดยไม่เคยเปลี่ยนจุดยืน